Rasy Żywienie Hodowla
W przeciwieństwie do omówionych poprzednio gatunków, kuna leśna (Martes martes), należąca także do łasicowatych, spędza dużo czasu na pniach i w koronach drzew. Występuje ona w całej Europie oraz w zachodniej i północnej Azji. W …
Na brzegach lasów szczególnie pospolitym drapieżnikiem, również z rodziny łasicowatych, jest tchórz (Mustela putorius). Występuje w umiarkowanych strefach Europy z wyjątkiem Irlandii i Półwyspu Bałkańskiego oraz w Azji. W Polsce jest pospolity i należy do zwierząt …
W lasach liściastych strefy umiarkowanej szczególnie licznie reprezentowane są drapieżniki. Wiele spośród nich spotykamy i w naszych lasach. Gronostaj (Mustela erminea), gatunek z rodziny łasicowatych, żyje w całej Europie, w środkowej i północnej Azji aż po …
Omówione ssaki owadożerne żyją w najniższym piętrze lasu liściastego. Wśród koron drzew żyje kilka gatunków nietoperzy, przy czym niektóre z nich znajdują także kryjówki w pniach drzew. Najbardziej charakterystycznym dla tego środowiska gatunkiem jest borowiec (Nyctalus …
Mniej licznie żyje w lasach liściastych największy przedstawiciel ssaków owadożernych —jeż (Erinaceus europaeus). Jego zasięg obejmuje całą Europę i umiarkowaną strefę Azji aż do Oceanu Spokojnego. W górach dochodzi do 1800 m n.p.m. Długość ciała jeża osiąga …
Mniej liczna, ale równie szeroko rozpowszechniona jak gatunek poprzedni, jest ryjówka malutka (Sorex minutus). Występuje ona w południowej, środkowej i północnej Europie oraz w północnej Azji. Długość jej ciała wynosi 4-6 cm, ogona 3,2-4 cm, a …
Spośród mieszkańców najniższego piętra lasu spotykamy tu dwa gatunki malutkich, ale bardzo ważnych w przyrodzie ssaków owadożernych. Ryjówka aksamitna (Sorex araneus) rozpowszechniona jest szeroko w Europie i w północnej Azji. Jej zasięg rozciąga się od Wielkiej …
Jednym z charakterystycznych gryzoni nadrzewnych z rodziny wiewiórek jest burunduk (Eutamias sibiricus), występujący w tajdze Syberii i w północno-wschodniej części europejskich rejonów Związku Radzieckiego. Na północ dochodzi do 69° szerokości geograficznej północnej.
Długość ciała tego zwierzęcia wynosi …
Najbardziej charakterystycznym przedstawicielem ssaków roślinożernych, który stanowi pokarm wymienionych poprzednio drapieżników tajgi, jest zając bielak (Lepus timidus). Rozprzestrzeniony jest on od Islandii przez Szkocję, Skandynawię, północno-wschodnią Europę po północną Azję i północną część Ameryki Północnej.
W …
Tajga jest terenem szczególnie cennym dla myśliwych. Liczne ich zastępy, zarówno w Eurazji, jak i w Ameryce Północnej, osiedlone w niedostępnych lasach, polują na zwierzęta futerkowe, których skórki na rynkach światowych osiągają wysokie ceny. Wśród zwierząt futerkowych …